اخبار ایرانمشکلات مردم

در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب فرار ایرانیان از کشور شدت گرفته است

نکات برگزیده مطلب
  • ایرانی ها می دانند که کشورشان در آستانه فروپاشی است و دیری نخواهد پایید که خطرات مختلف آنها را نیز به دام بیندازد. از این رو، افرادی از قشر متوسط و ضعیف تر جامعه دل و تن را به دریا می زنند و تمام خطرات جانی و روانی را به دوش می کشند تا شاید در سوی دیگر کره زمین، جایی برای زندگی بهتری داشته باشند.

در آستانه ۴۰ سالگی انقلاب فرار ایرانیان از کشور شدت گرفته است

چهل سال پس از جمهوری اسلامی و در شرایطی که حاکمان رژیم اسلامی مستقر در ایران برای برپایی راهپیمایی ۲۲ بهمن لحظه شماری می کنند، مردم ایران فقیرتر شده اند و مساله نان پیدا کرده اند.
اقلام خوراکی و سایر مایحتاج مصرفی مردم رو به اتمام می رود و آنچه که باقی مانده است به قدری گران است که دست نیافتنی نشان می دهد.

در همین حال موج مهاجرت به کشورهای اروپایی اوج گرفته است و این اوج گیری تا جایی بود که صربستان مجددا مرزهای خود را به روی ایرانیان بست. ایرانیانی که بلگراد را پلی برای رسیدن به مرکز اروپا می دیدند.

مستندهای تلویزیونی و گزارشات خبری بیش از پیش بر روی این موضوع تمرکز می کنند. چند کلیدواژه دائما به گوش برخورد می کنند. “جزیره کریسمس”، “کانال مانش”، “دریا”، “یونان”، “قایق های قاچاق بر انسان”، “گرایش به مسیحیت”، “سازمان ملل ترکیه” و… از کلمات و عباراتی هستند که درون افراد را خالی می کند.

اروپا مرزهای خود را بیش از پیش می بندد. انگلستان همچنان درگیر برگزیت است و فرانسه برای مقابله با اعتراضات مجدد جلیقه زردها آماده می شود.

ایرانی ها در حالی که در چند سال گذشته پذیرای مهاجران افغانستانی بودند، حالا خود باید رنج سفر پر خطری که جانشان را تهدید می کند به جان بخرند و خود را به آبها برسانند تا شاید زندگی بهتری را تجربه کنند.

ایرانی ها می دانند که کشورشان در آستانه فروپاشی است و دیری نخواهد پایید که خطرات مختلف آنها را نیز به دام بیندازد. از این رو، افرادی از قشر متوسط و ضعیف تر جامعه دل و تن را به دریا می زنند و تمام خطرات جانی و روانی را به دوش می کشند تا شاید در سوی دیگر کره زمین، جایی برای زندگی بهتری داشته باشند.

با تمام تفاسیر ایرانیان اگرچه در یک شرایط بسیار بهتر نسبت به همسایگان خود زندگی می کنند اما به نظر می رسد آنان در حال نجات زندگی خود در آینده هستند.

اروپا هنوز مشغولیت های خود را در خصوص سوری ها دارد و دفاتر رسیدگی به امور پناهندگان در ترکیه، بخش های ویژه ای را مختص به شهروندان سوری ایجاد نموده است. حالا صف تقاضاکنندگان کیس های پناهندگی به سمت ایرانی ها می رود.

بسیاری از والدین دوری از فرزندانشان را نیز تحمل می کنند و آنان را به سمت مرزهایی که مرز خودشان نیست هدایت می کنند. برای جامعه ایرانی که گرفتار بلای “وابستگی” است، چنین کاری بسیار سخت است اما آنها ناامید از آینده هستند.

روند خروج ایرانیان از زادگاهشان مختص به امروز نیست. در طول چهار دهه گذشته میلیون ها ایرانی خاک کشور خود را ترک کردند. آنچه که جدید است آغاز شدن سیل جدیدی از این مهاجران است که بی مهابا به سمت کوه، جنگل، دریا و سیم های خاردار حرکت می کنند تا خود را به مامنی امن برسانند.

بزرگترین موج مهاجرت ایرانی ها از بهمن ۱۳۵۷ آغاز شد. زمانی که انقلابیون با اسلحه هایشان کشور را در دست گرفتند و راه نفس را بر سایرین بستند.

پس از گذشت مدتی از انقلاب ایران، حمله عراق به این کشور مجددا موج جدیدی ایجاد کرد. مردم زیادی که عموما از قشر سرمایه دار بودند، با انواع روش های قانونی و غیر قانونی خود را از کشورشان جدا کردند و از ایران رفتند.

این موج یک بار دیگر تکرار شد. در جریان جنبش سبز در سال ۱۳۸۸ طیفی از مردم که عموما سیاسی بودند یا خود را همراه با اعتراضات نشان دادند مهاجرت کردند.

اگر در سال ۱۳۵۷ و دوران جنگ اغلب مهاجران از وابستگان و دوستداران نظام پادشاهی بود در سال ۱۳۸۸ عمده مهاجران را افرادی که خود را غالبا اصلاح طلب می دانستند و از درون جمهوری اسلامی برآمده بودند، تشکیل می دادند.

فهرست مهاجران اما تنها مربوط به مخالفان جمهوری اسلامی نمی شود. سران جمهوری اسلامی خود هم تمایلی به ماندن ندارند. فرزندان مقامات ارشد جمهوری اسلامی پیشاپیش بار خود را به مقصد غرب و احتمالا تا همیشه بسته اند.
بسیاری از آنان در بهترین نقاط دنیا زندگی می کنند. آمریکا مقصد نخست فرزندان مقامات جمهوری اسلامی بود و پس از بسته شدن مرزها، انگلیس، کانادا، استرالیا و برخی دیگر از نقاط خوب اروپا، مقصد افرادی شد که پدران و مادرانشان از مسئولین رده بالای جمهوری اسلامی بودند؛ در این میان وابستگان علی لاریجانی -رئیس مجلس شورای اسلامی- و حسن فریدون، برادر رئیس جمهور اسلامی و همچنین نزدیکان معصومه ابتکار، معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور ایران و بسیاری دیگر در فهرستی بلند بالا دیده می شوند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا