اخبار ایران

وعده سرکوب بی رحمانه تر مردم … هدیه سال جدید و ایام نوروز

نکات برگزیده مطلب
  • تجربه و تاریخ نشان می‌دهند برخوردهای تحقیرآمیز حکومت‌ها با مردم در نهایت منجر به رخدادهایی شده است که اساس آن حکومت‌ها و نظم حاکم را متلاشی کرده است؛ بنابراین، بهتر است وزیر کشور یا هر مقام دیگری در جمهوری اسلامی مراقب زبان سرخشان باشند تا سر نه‌چندان سبز خود را بر باد ندهند.

به پلیس گفته‌ام به مردم رحم نکند

ادبیات مقامات جمهوری اسلامی با مردم هر روز بدتر از دیروز می‌شود. گویی یک طرف کدخدا ایستاده و طرف دیگر رعیتی هستند که در برابر هرگونه امر تحقیرآمیزی باید سکوت کنند.

ادبیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جمهوری اسلامی دیگر حتی در چارچوب یک حکومت تمامیت‌خواه نیز قابل‌تجزیه و تحلیل نیست. لحن و گفتار مقامات حکومت ایران در مواجهه با مردم به‌قدری پرخاشگرانه، آمرانه و تحقیرآمیز شده است که یادآور دوره فئودالیته و حکومت‌های ارباب‌رعیتی است.

حکومت ملاها زیر چتر قدرت نامحدودی که به دست آورده‌اند، به خود اجازه هرگونه برخوردی با جامعه را می‌دهند و نکته قابل‌تأمل اینکه مردم نیز به ‌اندازه‌ای در برابر این برخوردهای تحقیرآمیز بی‌حس شده‌اند که واکنشی نشان نمی‌دهند.

تازه‌ترین نمونه ادبیات از بالا به پایین حکومت با مردم، مربوط به وزیر کشور است. عبدالرضا رحمانی فضلی در نشست مشترک شورای عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور گفته است «بنده به پلیس و ناجا تأکید کردم که به متخلفان در این ایام عید رحم نداشته باشند.»

او در توجیه اظهارات خود گفته است «این کلمه [بی‌رحمی] را به کار می‌برم زیرا در این ایام “مردم” با خانواده‌هایشان به سفر می‌روند و گاهی تخلف می‌کنند و ممکن است که بخواهند بخشیده شوند که بخشیدنی در کار نخواهد بود.»

در هر کشوری پلیس وظیفه دارد بر اساس قوانین، افراد متخلف را جریمه یا به دستگاه قضایی معرفی کند؛ اما مشخص نیست «برخورد جدی» و «بی‌رحمی» پلیس با مردم (که وزیر کشور مطرح کرده است) در قالب کدام قانون یا آیین‌نامه می‌گنجد.

استفاده از عبارت «برخورد جدی» یا جمله «رحم نکردن به متخلفان» تازگی ندارد و همواره از زبان مقامات انتظامی و قضایی شنیده می‌شود. افزایش خشونت کلامی و فیزیکی پلیس ایران در سال‌های اخیر شاید بی‌ربط به همین ادبیات نباشد.

اگرچه ادبیات قلدرمآبانه در حکومت‌های دیکتاتوری چندان تعجب‌آور نیست، مقامات جمهوری اسلامی پای خود را از گلیمشان درازتر کرده‌اند و به ‌گونه‌ای با مردم صحبت می‌کنند که گویی با بردگان مطیع خود سروکار دارند.

امثال رحمانی فضلی در قامت وزیر کشور هنگام انتخابات برای کشاندن مردم پای صندوق‌های رأی چنان واژه‌ها و جمله‌های محترمانه‌ای را به زبان می‌آورند که حتی در حکومت‌های دموکرات نیز دیده نمی‌شود.

حکومت ایران از یک سو مردم را «ولی‌نعمت» خود می‌داند و از سوی دیگر، در جایی که نیاز به اعمال قدرت و زور (چه در عمل و چه در حرف) برای زهر چشم گرفتن از مردم داشته باشد، چنان با مردم برخورد می‌کند که برده‌دار با برده‌اش برخورد نمی‌کند.

تجربه و تاریخ نشان می‌دهند برخوردهای تحقیرآمیز حکومت‌ها با مردم در نهایت منجر به رخدادهایی شده است که اساس آن حکومت‌ها و نظم حاکم را متلاشی کرده است؛ بنابراین، بهتر است وزیر کشور یا هر مقام دیگری در جمهوری اسلامی مراقب زبان سرخشان باشند تا سر نه‌چندان سبز خود را بر باد ندهند.

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا